ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล
คำว่า สาราสารวิเวกินิ (ผู้จำแนกสิ่งที่เป็นแก่นสารหรือมิใช่แก่นสาร) มีความ
หมายว่า ผู้จำแนกรู้แก่นสารหรือมิใช่แก่นสารได้ว่า นี้คือแก่นสาร นี้มิใช่แก่นสาร
คำว่า โกมุทสารเท (ในเดือน ๑๒ ที่นับเข้าในสรทกาลมีบัวขาวแย้มบาน) คือ
ในเดือนกัตติกะหลัง (เดือน ๑๒) ที่นับเข้าในฤดูใบไม้ร่วง มีบัวขาวแย้มบาน
[บัวขาวมีชื่อเรียกว่า กุมุท มีขนาดใหญ่กว่าบัวธรรมดาเล็กน้อย กลิ่นหอมซาบซ่าน มัก
แย้มบานในยามราตรีเมื่อประจวบกับแสงจันทร์และหุบในยามเช้า ต่างจากบัวทั่วไปที่บานในยามเช้า
และหุบในยามราตรี บัวชนิดนี้ออกดอกในสรทกาลเท่านั้น ไม่ออกดอกในฤดูอื่น]
คำว่า อมตปผลา (มีอมตธรรมเป็นผล) คือ มีพระนิพพานเป็นผล
คำว่า สุภา (งาม) คือ งามเพราะถึงพร้อมด้วยอรรถและพยัญชนะ
คำว่า สทุธมฺโม (พระสัทธรรม) หมายถึงศาสนาของพระศาสดา ๓ ประการ [คือ
ปริยัติ ปฏิบัติ และปฏิเวธ]
ฎีการชื่อปรมัตถทีปนีอันเป็นอรรถกถาธิบายฉบับที่ ๔ ของคัมภีร์อภิธัมมัตถสังคหะนี้
จบบริบูรณ์ด้วยประการฉะนี้