๒๔๖. อรหโต ปน ตตฺเถว มานสา สตฺตวีสติ
เอวํ รูปีสุ จิตฺตานิ วิญฺเญยฺยานิ วิภาวินา.
“จิต ๒๗ ดวงย่อมเกิดแก่พระอรหันต์ในภูมิชั้นสุทธาวาสเหล่านั้น บัณฑิตพึงทราบจิตที่เกิดขึ้นในรูปภูมิอย่างนี้”
[จิต ๓๑ ดวงที่เกิดแก่พรหมอนาคามีชั้นสุทธาวาสภูมิ และจิต ๒๗ ดวงที่เกิดแก่พรหม อรหันต์ชั้นสุทธาวาสภูมิ คือ จิตที่เกิดแก่พรหมอนาคามีและอรหันต์ชั้นเวหัปผลานั่นเอง]
จิตที่เกิดแก่อรูปพรหม
๒๔๗. จตุวีสติ จิตฺตานิ ปฐมารุปฺปภูมิยํ
ปุถุชฺชนสฺส สตฺตสฺส ชายนฺตีติ วินิทฺทิเส.
“บัณฑิตพึงแสดงว่าจิต ๒๔ ดวง [มหากุศลจิต๘อ รูปาวจรกุศลจิต๔อ กุศลจิต๑ ๐ (เว้นโทสมูลจิต ๒) มโนทวาราวัชชนจิต ๑ ปฐมารุปปวิปากจิต๑ ]ย่อมเกิดแก่พรหมปุถุชน ในอรูปภูมิที่ ๑ [อากาสานัญจายตนภูมิ]”
๒๔๘. โสตาปนฺนสฺส ตตฺเถว ฐเปตฺวาปุญฺญปญฺจกํ
สมวีสติ จิตฺตานิ ผเลน สห อตฺตโน.
“จิต ๒๐ ดวง และผลจิตของตน เว้นอกุศลจิต๕ย่อมเกิดแก่พรหมโสดาบันในอรูป-ภูมิที่ ๑”
๒๔๙. สกทาคามิโน ตตฺถ ตถานาคามิโนปิ จ
ชายนฺติ วีส จิตฺตานิ ปุพฺพปุพฺพผลํ วินา.
“จิต ๒๐ ดวง และผลจิตของตน เว้นผลจิตก่อนๆ ย่อมเกิดแก่พรหมสกทาคามีและ พรหมอนาคามีในอรูปภูมิที่ ๑”
๒๕๐. ขีณาสวสฺส ตตฺเถว ทสปญฺจ จ มานสา
ปุถุชฺชนสฺส สตฺตสฺสทุติยารุปฺปภูมิยํ.