ประการฉะนี้”
๑๘๘. สกฺกา วุตฺตานุสาเรน เภโท ญาตุํ วิภาวินา
คนฺถวิตฺถารภีเตน สงฺขิตฺตํ ปนิทํ มยา.
“บัณฑิตอาจเข้าใจประเภทแห่งจิตตามครรลองที่ข้าพเจ้ากล่าวไว้ได้ จึงกล่าวไว้โดย สังเขป[ในที่นี้] เพราะเกรงว่าคัมภีร์จะพิสดาร”
๒๘๙. ปุพฺพาปรํ วิโลเกตฺวา จินฺเตตฺวา จ ปุนปฺปุนํ
อตฺถํ อุปปริกฺขิตฺวา คเหตพฺพํ วิภาวินา.
“บัณฑิตพึงตรวจดูข้อความ[ที่กล่าวไว้]ก่อนและหลัง ดำริใคร่ครวญอยู่เสมอแล้ว รับเอาไว้เถิด”
คำลงท้ายปริจเฉท
๒๙๐. อิมญฺจาภิธมฺมาวตารํ สุสารํ
วรํ สตฺตโมหนฺธการปฺปทีปํ
สทา สาธุ จินฺเตติ วาเจติ โย ตํ นรํ ราคโทสา จิรํ โนปยนฺติ.
“นรชนใดหมั่นดำริสาธยายคัมภีร์อภิธัมมาวตารนี้ ซึ่งมีสาระดีเลิศ อันเปรียบดั่ง ประทีปขจัดความมืดคือโมหะของปวงชน ราคะและโทสะย่อมไม่ครอบงำเขาเป็นนิตย์นิรันดร์”
อิติ อภิธมฺมาวตาเร ภูมิปุคฺคลวเสน จิตฺตุปฺปตฺตินิทฺเทโส นาม ปญฺจโม ปริจฺเฉโท.
จบ ปริจเฉทที่ ๕ ชื่อว่า ภูมิปุคคลจิตตุปปัตตินิเทศ ในคัมภีร์อภิธัมมาวตาร โดยประการฉะนี้