Abhidhammāvatāra

คัมภีร์อภิธัมมาวตาร

ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล

<< | หน้าที่ 165 | >>

ในอิฏฐมัชฌัตตารมณ์ อกุศลวิบากตทารมณ์ ย่อมเกิดต่อจากชวนะที่เป็นโลภมูลจิตในอนิฏฐารมณ์ (กุศลวิบากเกิด ในอิฏฐารมณ์ ส่วนอกุศลวิบากเกิดในอนิฏฐารมณ์) โสมนัสตทารมณ์ที่เป็นอเหตุกกุศลวิบาก ย่อมเกิดต่อจากชวนะที่เป็นโมหมูลจิตในอิฏฐารมณ์ อุเบกขาตทารมณ์ที่เป็นอเหตุกกุศลวิบาก ย่อมเกิดต่อจากชวนะที่เป็นโมหมูลจิตในอิฏฐ-มัชฌัตตารมณ์ อกุศลวิบากตทารมณ์ ย่อมเกิดต่อจากชวนะที่เป็นโมหมูลจิตในอนิฏฐารมณ์ โสมนัสตทารมณ์ ย่อมเกิดต่อจากโสมนัสกิริยาชวนะ อุเบกขาตทารมณ์ ย่อมเกิดต่อจากอุเบกขากิริยาชวนะ]

การเกิดปฏิสนธิด้วยติเหตุกกรรมอย่างยิ่งยวด

๓๘๗. กามาวจรจิตฺเตน กุสเลนาทินา ปน
ตุเลฺยน ปากจิตฺเตน คหิตา ปฏิสนฺธิ เจ.
๓๘๘. พลวารมฺมเณ อิฏฺเฐ จกฺขุสฺสาปาถมาคเต
มโนธาตุ ภวงฺคสฺมึ ตาย อาวฏฺฏิเต ปน.
๓๘๙. วีถิจิตฺเตสุ ชาเตสุ จกฺขุวิญฺญาณกาทิสุ
ชายเต ชวนํ หุตฺวา ปฐมํ กามมานสํ.
๓๙๐. สตฺตกฺขตฺตุํ ชวิตฺวาน ปฐเม กุสเล คเต
ตเทวารมฺมณํ กตฺวา เตเนว สทิสํ ปุน.
๓๙๑. วิปากํ ชายเต จิตฺตํ ตทารมฺมณสญฺญิตํ
สนฺธิยา ตุลฺยโต มูล- ภวงฺคนฺติ ปวุจฺจเต.
๓๙๒. ตญฺจ สนฺตีรณํ เอตฺถท สฺสนํ สมฺปฏิจฺฉนํ
คณนูปคจิตฺตานิ จตฺตาเรว ภวนฺติ หิ.

“อนึ่งบุคคลใดถือเอาปฏิสนธิด้วย[กามาวจร]วิปากจิตอันเสมอกับกามาวจรกุศลจิต ดวงที่ ๑เ มื่ออารมณ์ที่ปรากฏชัดมาก [อติมหันตารมณ์] มาปรากฏทางจักขุทวารของบุคคล

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka