๕๘๙. สุลทฺธปจฺจยํ รูปา- รูปมตฺตํ ตุ ชายติ
อุปฺปชฺชมานเมวํ ตุ ลภิตฺวา ปจฺจยํ ปน.
๕๙๐. ภวนฺตรมุเปตีติ สมญฺญาย ปวุจฺจติ
น จ สตฺโต น จ ชีโว น อตฺตา วาปิ วิชฺชติ.
“รูปธรรมและนามธรรมเท่านั้นที่ได้รับปัจจัยดีแล้วย่อมเกิดขึ้น ชาวโลกเรียกจิต ที่ได้รับปัจจัยแล้วเกิดขึ้นอย่างนี้ว่าย่อมเข้าถึงภพอื่น ความจริงสัตว์ ชีวะ หรืออัตตา ย่อม ไม่มี”
การเกิดขึ้นของปฏิสนธิจิตและจุติจิต
๕๙๑. ตยิทํ ปากฏํ กตฺวา ปฏิสนฺธิกฺกมํ ปน
ทสฺสยิสฺสามหํ สาธุ นิโพธถ สุทุพฺพุธํ.
“อนึ่ง ข้าพเจ้าจะแสดงถึงลำดับปฏิสนธิที่เข้าใจยากของสัตว์นั้นให้ปรากฏ เชิญสดับ ด้วยดีเถิด”
๕๙๒. อตีตสฺมึ ภเว ตสฺส อาสนฺนมรณสฺส หิ
หริตํ ตาลปณฺณํวป กฺขิตฺตํ อาตเป ปน.
๕๙๓. สุสฺสมาเน สรีรสฺมึ นฏฺเฐ จกฺขุนฺทฺริยาทิเก
หทยวตฺถุมตฺตสฺมึ ฐิเต กายปฺปสาทิเก.
๕๙๔. วตฺถุสนฺนิสฺสิตํ จิตฺตํ โหติ ตสฺมึ ขเณปิ จ
ปุพฺพานุเสวิตํ กมฺมํ ปุญฺญํ วาปุญฺญเมว วา.
๕๙๕. กมฺมํ กมฺมนิมิตฺตํ วา อาลมฺภิตฺวา ปวตฺตติ
เอวํ ปวตฺตมานํ ตํ วิญฺญาณํ ลทฺธปจฺจยํ.
๕๙๖. อวิชฺชาย ปฏิจฺฉนฺนา- ทีนเว วิสเย ปน
ตณฺหา นเมติ สงฺขารา ขิปนฺติ สหชา ปน.
“เมื่อร่างกายของสัตว์ผู้ใกล้ตายในอดีตภพเหี่ยวแห้งอยู่เหมือนใบตาลเขียววางตาก