๖๐๘. เตสํ อิธ นิรุทฺธตฺตา กมฺมสฺส ผลเหตุโน
ปรตฺถาคมโต เจว อิธ ตสฺส กตสฺส หิ.
๖๐๙. อญฺญสฺส อญฺญโต เจว กมฺมโต ตํ ผลํ สิยา
ตสฺมา น สุนฺทรํ เอตํ วิธานํ สพฺพเมว จ.
เอตฺถาห-
๖๑๐. สนฺตาเน ยํ ผลํ เอตํ นาญฺญสฺส น จ อญฺญโต
พีชานํ อภิสงฺขาโร เอตสฺสตฺถสฺส สาธโก.
“ถามว่า:เ มื่อการไม่เคลื่อนย้ายของ[ปฏิสนธิ]จิตปรากฏอยู่อย่างนี้ โดยเหตุที่ขันธ์ ในอัตภาพของมนุษย์ดับไปแล้ว และกรรมอันเป็นเหตุแห่งผลที่กระทำไว้ในโลกมนุษย์นี้มิได้ ติดตามไปสู่โลกหน้า ผลนั้นก็พึงมีแก่บุคคลอีกคนหนึ่งนอกจากคนทำกรรมเพราะกรรมอื่น ดังนั้น นัยที่กล่าวไว้ทั้งหมดนี้จึงไม่สมควร ตอบว่า : ผลที่ดำเนินไปในกระแสจิตย่อมไม่เกิดขึ้นแก่บุคคลอื่น และไม่เกิดขึ้น เพราะกรรมอื่น การปลูกเมล็ดพืชเป็นสาธกแห่งข้อความนี้”
๖๑๑. เอกสฺมึ ปน สนฺตาเน วตฺตมานํ ผลํ ปน
อญฺญสฺสาติปิ วา เนว อญฺญโต วา น โหติ ตํ.
๖๑๒. พีชานํ อภิสงฺขาโร เอตสฺสตฺถสฺส สาธโก
พีชานํ อภิสงฺขาเร กเต ตุ มธุอาทินา.
๖๑๓. ตสฺส พีชสฺส สนฺตาเน ปฐมํ ลทฺธปจฺจโย
มธุโร ผลโส ตสฺส โหติ กาลนฺตเร ปน.
๖๑๔. น หิ ตานิ หิ พีชานิ อภิสงฺขรณมฺปิ วา
ปาปุณนฺติ ผลฏฺฐานํ เอวํ เญยฺยมิทมฺปิ จ.
“กล่าวโดยพิสดารว่า ผลที่ดำเนินไปในกระแสจิตหนึ่ง ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่บุคคลอื่น อนึ่ง ผลนั้นย่อมไม่เกิดขึ้นเพราะกรรมอื่น การปลูกเมล็ดพืชเป็นสาธกแห่งข้อความ นี้ หมายความว่า เมื่อปลูกเมล็ดพืชไว้ด้วยน้ำผึ้งเป็นต้น รสผลไม้ของเมล็ดพืชนั้นที่ได้รับ