Abhidhammāvatāra

คัมภีร์อภิธัมมาวตาร

ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล

<< | หน้าที่ 246 | >>

กลาปเดียว] ได้ชื่อว่ารูปที่เกิดจากจิต เพราะเป็นวิการแห่งรูปที่เกิดจากจิต”

ตตฺถ กายวิญฺญตฺติ อธิปฺปายปกาสนรสา. กายวิปฺผนฺทนเหตุภาวปจฺจุปฏฺฐานา. จิตฺต-สมุฏฺฐานวาโยธาตุปทฏฺฐานา. ตถา วจีวิญฺญตฺติอธิปฺปายปกาสนรสา. วจีโฆสสฺส เหตุภาวปจฺจุ-ปฏฺฐานา. จิตฺตสมุฏฺฐานปถวีธาตุปทฏฺฐานา.

“กายวิญญัติ มีหน้าที่แสดงความประสงค์ มีความเป็นเหตุทำให้กายไหวเป็นเครื่องปรากฏ มีวาโยธาตุที่มีจิตเป็นสมุฏฐานเป็นเหตุใกล้ วจีวิญญัติ มีหน้าที่แสดงความประสงค์ มีความเป็นเหตุทำให้เปล่งเสียงเป็นเครื่องปรากฏ มีปฐวีธาตุที่มีจิตเป็นสมุฏฐานเป็นเหตุใกล้”

อากาสธาตุ

๖๘๘. น กสฺสตีติ อากาโส รูปานํ วิวโร ปน
โย รูปานํ ปริจฺเฉโท สฺวากาโสติ ปวุจฺจติ.

“รูปที่ไม่ถูกขีดข่วน ชื่อว่า อากาสะ คือ ช่องว่างของรูปทั้งหลาย อนึ่ง ขอบเขตของรูปทั้งหลายนั้นเรียกว่า อากาสธาตุ”

โส รูปปริจฺเฉทลกฺขโณ. รูปปริยนฺตปกาสนรโส. รูปมริยาทปจฺจุปฏฺฐาโน อสมฺผุฏฺฐ-ภาวฉิทฺทวิวรภาวปจฺจุปฏฺฐาโน วา. ปริจฺฉินฺนรูปปทฏฺฐาโน.

“อากาสธาตุ มีลักษณะคั่นไว้ซึ่งรูปกลาป มีหน้าที่แสดงส่วนของรูป มีการจำแนกรูปเป็นเครื่องปรากฏ หรือมีความไม่กระทบกันและ ความเป็นร่องเป็นช่องเป็นเครื่องปรากฏ มีรูปที่ถูกคั่นไว้เป็นเหตุใกล้”

ลหุตารูปเป็นต้น

รูปสฺส ลหุตาทิตฺตยนิทฺเทเส-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka