ลกฺขณาทิโต ปน อาจยลกฺขโณ รูปสฺสอุปจโย, ปุพฺพนฺตโต รูปานํ อุมฺมุชฺชาปนรโส, นิยฺยาตนปจฺจุปฏฺฐาโน ปริปุณฺณภาวปจฺจุปฏฺฐาโน วา, อุปจิตรูปปทฏฺฐาโน.
“อนึ่ง โดยลักษณะเป็นต้น การเกิดขึ้นแห่งรูปมีสภาพแรกเกิด มีหน้าที่ทำให้บรรดารูปได้เกิดขึ้น มีการมอบให้เป็นเครื่องปรากฏ หรือมีความบริบูรณ์ของ รูปเป็นเครื่องปรากฏ มีรูปที่กำลังจะเกิดเป็นเหตุใกล้”
ปวตฺติลกฺขณา รูปสฺส สนฺตติ, อนุปฺปพนฺธนรสา, อนุปจฺเฉทปจฺจุปฏฺฐานา, อนุปฺ-ปพนฺธรูปปทฏฺฐานา.
“การดำเนินไปแห่งรูปมีสภาพเจริญอยู่ มีหน้าที่สืบต่อ มีการไม่ขาดจากกันเป็นเครื่องปรากฏ มีรูปที่ยังให้ต่อเนื่องกันป็นเหตุใกล้”
ชรารูป
ชรานิทฺเทเส ชีรณํ ชรา.
๖๙๔. ทุวิธายํ ชรา นาม ปากฏาปากฏาติ จ
ปากฏา รูปธมฺเมสุ อรูเปสุ อปากฏา.
“ในนิเทศแห่งชรารูป ธรรมดาว่าความชรามี ๒ ประการ คือชราปรากฏ และชรา ไม่ปรากฏ ชราปรากฏมีอยู่ในรูปธรรม ส่วนชราไม่ปรากฏมีอยู่ในนามธรรม”
รูปสฺส ปริปากตาลกฺขณา รูปสฺส ชรตา, อุปนยนรสา, สภาวานปคเมปิ นวภาวา-ปคมปจฺจุปฏฺฐานา วีหิปุราณภาโว วิย, ปริปจฺจมานรูปปทฏฺฐานา.
“ความชราของรูปมีสภาพเป็นการเสื่อมของรูป มีหน้าที่นำความเสื่อมไป[สู่ความแตกดับ]