คำลงท้ายปริจเฉท
๗๗๗. สทฺธาพุทฺธิกรํ ตถาคตมเต สมฺโมหวิทฺธํสนํ
ปญฺญาสมฺภวสมฺปสาทนกรํ ชานาติ โย เจ อิมํ
อตฺถพฺยญฺชนสาลินํ สุมธุรํ สารญฺญุวิมฺหาปนํ คมฺภีเร นิปุณาภิธมฺมปิฏเก โส ยาติ นิฏฺฐํ ปทํ.
“หากผู้ใดเข้าใจคัมภีร์นี้ที่เจริญศรัทธาและปัญญา ซึ่งกำจัดความสงสัยในคำสอนของ พระตถาคต อันก่อให้เกิดความเลื่อมใสที่เป็นเหตุเกิดปัญญา อันถึงพร้อมด้วยอรรถและ พยัญชนะ ไพเราะดี และยังผู้รู้แก่นสารให้พิศวง บุคคลนั้นพึงได้รับวินิจฉัยอันดีเลิศใน พระอภิธรรมปิฎกอันละเอียดสุขุม”
อิติ อภิธมฺมาวตาเร นิพฺพานนิทฺเทโส นาม เอกาทสโม ปริจฺเฉโท.
จบ ปริจเฉทที่ ๑๑ ชื่อว่า นิพพานนิเทศ ในคัมภีร์อภิธัมมาวตาร โดยประการฉะนี้