ภาคนิมิตนั้นเหมือนครรภ์ของพระเจ้าจักรพรรดิและรัตนะที่หายาก เมื่อเธอรักษานิมิตที่ได้รับ แล้ว การเสื่อมจากนิมิตย่อมไม่มี”
๘๘๔. อารกฺขเณ อสนฺตมฺหิ ลทฺธํ ลทฺธํ วินสฺสติ
รกฺขิตพฺพํ หิ ตสฺมา ตํ ตตฺรายํ รกฺขณาวิธิ.
“หากเธอไม่รักษานิมิตไว้ นิมิตที่ได้แล้วย่อมเสื่อมไปเสมอ ดังนั้นจึงควรรักษาไว้ มีวิธีรักษาดังต่อไปนี้”
วิธีรักษาปฏิภาคนิมิต
๘๘๕. อาวาโส โคจโร ภสฺสํ ปุคฺคโล โภชนํ อุตุ
อิริยาปโถติ สตฺเตเต อสปฺปาเย วิวชฺชเย.
“พึงเว้นจากอสัปปายะอันเป็นสิ่งที่ไม่ควรแก่การเจริญสมาธิ๗อ ย่างนี้ คือที่อยู่ โคจร (ที่เที่ยวบิณฑบาต) ถ้อยคำ บุคคล อาหาร ฤดูกาล และอิริยาบถ”
๘๘๖. สปฺปาเย สตฺต เสเวยฺย เอวญฺหิ ปฏิปชฺชโต
น จิเรเนว กาเลน โหติ ภิกฺขุสฺส อปฺปนา.
“พึงเสพแต่สัปปายะอันเป็นสิ่งที่สมควรแก่การเจริญสมาธิ๗อ ย่าง เมื่อภิกษุปฏิบัติ อยู่อย่างนี้ อัปปนาสมาธิย่อมเกิดได้เร็ว”
อัปปนาโกศล ๑๐ ประการ
๘๘๗. ยสฺสปฺปนา น โหเตว เอวมฺปิ ปฏิปชฺชโต
อปฺปนาย จ โกสลฺลํ สมฺมา สมฺปาทเย พุโธ.
“อัปปนาย่อมไม่เกิดแก่ภิกษุใดผู้ปฏิบัติอยู่อย่างนี้ ภิกษุนั้นพึงทำความเป็นผู้ฉลาด ในการยังอัปปนาให้ถึงพร้อม”
[เมื่อภิกษุเว้นจากอสัปปายะ ๗ อย่าง แล้วเสพสัปปายะ ๗ อย่าง ถ้าหากว่าอัปปนายังมิได้ เกิดขึ้นแล้วไซร้ พึงบำเพ็ญอัปปนาโกศล ๑๐ ประการให้เกิดขึ้นในกระแสจิตของตนอย่างบริบูรณ์]