Abhidhammāvatāra

คัมภีร์อภิธัมมาวตาร

ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล

<< | หน้าที่ 64 | >>

คำว่าวิถีปฏิปาทกมนสิการ(มนสิการที่ยังวิถีจิตให้เป็นไป) นี้ เป็นชื่อของปัญจ-ทวาราวัชชนจิต คำว่าชวนปฏิปาทกมนสิการ(มนสิการที่ยังชวนะให้เป็นไป) นี้ เป็นชื่อของมโน-ทวาราวัชชนจิต มนสิการเหล่านั้น[ วิถีปฏิปาทกมนสิการ และชวนปฏิปาทกมนสิการ] ไม่พึงประสงค์ ในเรื่องนี้”

กรุณาติปรทุกฺเข สติสาธูนํ หทยกมฺปนํ กโรตีติกรุณา, กินาติวินาเสติวา ปร-ทุกฺขนฺติ กรุณา.

“ในคำว่ากรุณานั้นกรุณาคือ สภาวะกระทำความหวั่นใจแก่สัตบุรุษเมื่อผู้อื่นมี ทุกข์ อีกนัยหนึ่ง กรุณา คือ สภาวะทำลายทุกข์ของผู้อื่น”

[คำว่า กรุณา มีความหมาย ๒ ประการ คือ

  • สภาวะกระทำความหวั่นใจแก่สัตบุรุษ = สาธูนํ หทยกมฺปนํ กโรตีติกรุณา (กร ธาตุ= กระทำ +รุณปัจจัย)
  • สภาวะทำลายทุกข์ของผู้อื่น=กินาติวินาเสติปรทุกฺขนฺติกรุณา (กิธาตุ= ทำลาย +รุณ ปัจจัย)]

สา ปรทุกฺขาปนยนาการปฺปวตฺติลกฺขณา, ปรทุกฺขาสหนรสา, อวิหึสาปจฺจุปฏฺฐานา, ทุกฺขาภิภูตานํ อนาถภาวทสฺสนปทฏฺฐานา.

“กรุณา มีสภาพเป็นไปโดยอาการกำจัดทุกข์ของผู้อื่น มีหน้าที่ทนเห็นทุกข์ของผู้อื่นไม่ได้ มีความไม่เบียดเบียนเป็นเครื่องปรากฏ มีการพบเห็นว่าผู้ถูกทุกข์ครอบงำไม่มีที่พึ่งเป็นเหตุใกล้”

โมทนฺติ ตาย, สยํ วา โมทตีติ มุทิตา.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka