Abhidhammāvatāra

คัมภีร์อภิธัมมาวตาร

ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล

<< | หน้าที่ 74 | >>

ลมพัด มีความเป็นเหตุทำให้จิตไม่สงบเป็นเครื่องปรากฏ เหมือนขี้เถ้าลอย ขึ้นเพราะถูกหินกระทบ มีความไม่ใส่ใจโดยแยบคายเป็นเหตุใกล้”

มญฺญตีติ มาโน. โส อุณฺณติลกฺขโณ, สมฺปคฺคหณรโส, เกตุกมฺยตาปจฺจุปฏฺฐาโน, ทิฏฺฐิวิปฺปยุตฺตโลภปทฏฺฐาโน.

“มานะ คือ สภาวะถือตัว มานะ มีสภาพเย่อหยิ่งลำพอง มีหน้าที่ยกตน มีความต้องการโดดเด่นเป็นเครื่องปรากฏ มีโลภะที่ไม่ประกอบกับทิฏฐิเป็นเหตุใกล้”

อิสฺสตีติอิสฺสา. สา ปรสมฺปตฺตีนํ อุสูยนลกฺขณา, ตตฺเถว อนภิรติรสา, ตโต วิมุขภาว-ปจฺจุปฏฺฐานา, ปรสมฺปตฺติปทฏฺฐานา.

“ อิสสา คือ สภาวะริษยา อิสสา มีสภาพริษยาสมบัติของผู้อื่น มีหน้าที่ไม่พอใจในสมบัติของผู้อื่น มีความเบือนหน้าหนีจากสมบัติของผู้อื่นเป็นเครื่องปรากฏ มีสมบัติของผู้อื่นเป็นเหตุใกล้”

มจฺฉรภาโว มจฺฉริยํ.ตํ อตฺตโน สมฺปตฺตีนํ นิคุหณลกฺขณํ, ตาสํเยว ปเรหิสาธารณ-ภาวอกฺขมนรสํ,ส งฺโกจนปจฺจุปฏฺฐานํ,อ ตฺตสมฺปตฺติปทฏฺฐานํ.

“มัจฉริยะ คือ ภาวะของคนตระหนี่ มัจฉริยะ มีสภาพปิดบังสมบัติ[คือคุณสมบัติหรือทรัพย์สมบัติ]ของตน มีหน้าที่ทนไม่ได้ต่อการที่สมบัติเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับคนอื่น มีความไม่เผื่อแผ่เป็นเครื่องปรากฏ

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka