มหาปทานสูตร

สรุปเนื้อหา มหาปทานสูตร โดยย่อ

มหาปทานสูตร (Mahāpadāna Sutta) เป็นพระสูตรลำดับที่ 14 ในทีฆนิกาย มหาวรรค แห่งพระไตรปิฎก. ชื่อ "มหาปทาน" หมายถึง "ประวัติอันยิ่งใหญ่" หรือ "เรื่องราวแห่งการกำเนิดที่สำคัญ" ซึ่งเน้นการเล่าเรื่องราวของพระพุทธเจ้าในอดีตและพุทธประวัติของพระสมณโคดม (พระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน).

เนื้อหาหลักเล่าถึงประวัติของพระพุทธเจ้าในอดีต 6 พระองค์ ได้แก่ พระวิปัสสี, พระสิขี, พระเวสสภู, พระกกุสันธะ, พระโกนาคมนะ, และพระกัสสปะ โดยเน้นย้ำถึงช่วงกำเนิด, การตรัสรู้, และการประกาศธรรม รวมถึงเหตุการณ์สำคัญต่างๆ ในพุทธประวัติของแต่ละพระองค์. นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงกำเนิดของพระโคตมพุทธเจ้า (พระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน) ตั้งแต่ปฏิสนธิ, ประสูติ, และลักษณะมหาบุรุษ 32 ประการ.

จุดประสงค์ของสูตรนี้คือเพื่อแสดงให้เห็นว่าการตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้านั้นเป็นวัฏจักรที่เกิดขึ้นซ้ำๆ กัน และเพื่อยืนยันความเป็นมาของพระพุทธเจ้าโคตมะว่าทรงเป็นหนึ่งในสายธารของพระพุทธเจ้าในอดีตที่ดำเนินตามหนทางเดียวกัน เป็นการเน้นย้ำถึงความเป็นสากลของหนทางสู่พุทธภาวะและการหลุดพ้น.