พระไตรปิฎก

ดูก่อนสมณะ ท่านกำลังเดินไป ยัง กล่าวว่า เราหยุดแล้ว และท่านยังไม่หยุด ยังกล่าวกะข้าพเจ้าผู้หยุดแล้วว่าไม่หยุด ดูก่อนสมณะ ข้าพเจ้าขอถามเนื้อความนี้ กะท่าน ท่านทยุดแล้วเป็นอย่างไร ข้าพเจ้า ยังไม่หยุดแล้วเป็นอย่างไร. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนองคุลิมาล เราวางอาชญาใน สรรพสัตว์ได้แล้ว จึงชื่อว่าหยุดแล้วใน กาลทุกเมื่อ ส่วนท่านไม่สำรวมในสัตว์ ทั้งหลาย เพราะฉะนั้น เราจึงชื่อว่าหยุด แล้ว ท่านยังไม่หยุด. องคุลิมาลโจรทูลว่า ดูก่อนสมณะ ท่านอันเทวดามนุษย์ บูชาแล้ว แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่มาถึง ป่าใหญ่เพื่อจะสงเคราะห์ข้าพเจ้าสิ้นกาล- นานหนอ ข้าพเจ้านั้นจักประพฤติละบาป เพราะพึงคาถาอันประกอบด้วยธรรมของ ท่าน องคุลิมาลโจรกล่าวดังนี้แล้ว ได้ทิ้ง ดาบและอาวุธลงในเหวลึกมีหน้าผาชัน องคุลิมาลโจรได้ถวายบังคมพระบาททั้งสอง ของพระสุคต แล้วได้ทูลขอบรรพชากะ พระสุคต ณ ที่นั้นเอง. ก็แลพระพุทธเจ้า