พระไตรปิฎก

วิชชาและจรณะ เสด็จไปดีแล้ว ทรงรู้แจ้งโลก เป็นสารถีฝึกบุรุษที่ควรฝึก ไม่มี ผู้อื่นยิ่งขึ้นไปกว่า เป็นศาสดาของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เป็นผู้เบิกบานแล้ว เป็นผู้จำแนกธรรมมาเถิด เราจักเข้าไปเฝ้าพระสมณโคดม แล้วจักทูลถาม เนื้อความนี้ พระสมณโคดมจักทรงพยากรณ์แก่เราอย่างไร เราจักทรงจำเนื้อ ความนั้นไว้อย่างนั้น ภารทวาชมาณพรับคำวาเสฏฐมาณพแล้ว. .ลำดับนั้น วาเสฏฐมาณพและภารทวาชมาณพได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ได้ปราศรัยกับพระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไป แล้วจึงนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง [๗๐๖] ครั้นนั่งเรียบร้อยแล้ว วาเสฏฐมาณพได้ทูลถามพระผู้มีพระ- ภาคเจ้าด้วยคาถาทั้งหลายว่า ข้าพระองค์ทั้งสองเป็นผู้ทรงไตรเพท อันอาจารย์อนุญาตแล้ว และปฏิญาณได้ เองว่า เป็นผู้ได้ศึกษาแล้ว ข้าพระองค์ เป็นศิษย์ท่านโปกขรสาติพราหมณ์มาณพ ผู้นี้เป็นศิษย์ท่านตารุกพราหมณ์ ข้า- พระองค์ทั้งสองเป็นผู้รู้จบในบทที่พราหมณ์ ผู้ทรงไตรเพทบอกแล้ว ข้าพระองค์ทั้งสอง เป็นผู้มีข้อพยากรณ์แม่ยำตามบท เซ่น เดียวกับอาจารย์ในสถานกล่าวมนต์ ข้าแต่ พระโคดม ข้าพระองค์ทั้งสองมีการโต้เถียง กันในการกล่าวถึงชาติ คือ ภารทวาชมาณพ กล่าวว่า บุคคลชื่อว่าเป็นพราหมณ์เพราะ ชาติ ส่วนข้าพระองค์กล่าวว่า บุคคลชื่อว่า