พระไตรปิฎก

บุคคลควรกำจัดความตระหนี่อันเป็น สนิมในใจ ให้ทานเถิด เพราะบุญทั้งหลาย ย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ ทั้งหลายในโลกหน้า. [๘๙] ในลำดับนั้นแล เทวดาอื่นอีก ได้กล่าวคาถาทั้งหลายนี้ใน สำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ชนทั้งหลายเหล่าใด เมื่อของมีน้อย ก็แบ่งให้ เหมือนพวกเดินทางไกลก็แบ่ง ของให้แก่พวกที่เดินทางร่วมกัน ชนทั้ง- หลายเหล่านั้น เมื่อบุคคลทั้งหลายเหล่าอื่น ตายแล้ว ก็ชื่อว่าย่อมไม่ตาย ธรรมนี้เป็น ของบัณฑิตแต่ปางก่อน ชนพวกหนึ่งเมื่อ ของมีน้อยก็แบ่งให้ ชนพวกหนึ่งมีของมาก ก็ไม่ให้ ทักษิณาที่ให้แต่ของน้อย นับเสมอ ด้วยพัน. [๙๐] ในลำดับนั้นแล เทวดาอื่นอีก ได้กล่าวคาถาทั้งหลายนี้ในสำนัก พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ทาน พวกพาลชนเมื่อให้ ให้ได้ยาก กุศลธรรม พวกพาลชนเมื่อทำ ทำได้ยาก พวกอสัตบุรุษย่อมไม่ทำตาม ธรรมของ สัตบุรุษ อันพวกอสัตบุรุษดำเนินตามได้ แสนยาก เพราะฉะนั้น การไปจากโลกนี้ ของพวกสัตบุรุษและของพวกอสัตบุรุษจึง ต่างกัน พวกอสัตบุรุษย่อมไปสู่นรก พวก สัตบุรุษย่อมเป็นผู้ดำเนินไปสู่สวรรค์.