พระไตรปิฎก

๕. ภีตสูตร [๒๐๗] เทวดาทูลถามว่า ประชุมชนเป็นอันมากในโลกนี้ กลัว อะไรหนอ มรรคเท่านั้น พระพุทธเจ้าตรัส ไว้ด้วยเหตุมิใช่น้อย ข้าแต่พระโคดมผู้มี ปัญญาดุจแผ่นดิน ข้าพระองค์ขอถามถึง เหตุนั้น ว่าบุคคลตั้งอยู่ในอะไรแล้ว ไม่ พึงกลัวปรโลก. [๒๐๘] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า บุคคลตั้งวาจาและใจไว้โดยชอบ มิได้ทำบาปด้วยกาย อยู่ครอบครองเรือน ที่มีข้าวและน้ำมาก เป็นผู้มีศรัทธา เป็น ผู้อ่อนโยน มีปกติเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ทราบ ถ้อยคำ ผู้ที่ตั้งอยู่ในธรรม ๔ อย่างเหล่านี้ ชื่อว่าผู้ดำรงในธรรม ไม่ต้องกลัวปรโลก.