{๒๐๗} [๗๕] เทวดาทูลถามว่า

หมู่ชนเป็นอันมากในโลกนี้ยังจะกลัวอะไรอีกเล่า

เพราะพระพุทธเจ้าตรัสบอกทางไว้แล้วด้วยเหตุหลากหลาย ๑

ข้าแต่พระโคดมผู้มีปัญญาดุจแผ่นดิน

ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์ถึงเหตุนั้น

บุคคลตั้งอยู่ในธรรมอะไร จึงไม่กลัวปรโลก

{๒๐๘} พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

บุคคลผู้ตั้งวาจาและใจไว้โดยชอบ

มิได้ทำบาปทางกาย อยู่ครองเรือนที่มีข้าวและน้ำมาก

เป็นผู้มีศรัทธา ๑ เป็นผู้อ่อนโยน ๑

มีปกติเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ๑ รู้เจรจาปราศรัย ๑

ผู้ตั้งอยู่ในธรรม ๔ ประการนี้ ชื่อว่าผู้ตั้งอยู่ในธรรม

ผู้นั้นจึงจะไม่กลัวปรโลก







{๒๐๙} [๗๖] เทวดาทูลถามว่า

อะไรเล่าย่อมทรุดโทรม

อะไรเล่าย่อมไม่ทรุดโทรม

อะไรเล่าท่านเรียกว่าทางผิด

๑ ตรัสบอกทางไว้แล้วด้วยเหตุหลากหลาย หมายถึงตรัสบอกทางไว้แล้วด้วยเหตุเป็นอันมาก ได้แก่ อารมณ์ ๓๘ ประการ (อารมณ์ ๓๘ มาจากอารมณ์กัมมัฏฐาน ๔๐ คือ กสิณ ๑๐ (เว้นอาโลกกสิณ และอากาสกสิณ) อนุสสติ ๑๐ อสุภะ ๑๐ พรหมวิหาร ๔ ธาตุววัตถาน ๔ อาหาเรปฏิกูลสัญญา ๑ อานาปานสติ ๑ จึงรวมเป็น ๓๘) (สํ.ส.อ. ๑/๗๕/๙๕)