พระไตรปิฎก

๓. มาฆสูตร [๒๒๔]. . . อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี กรุงสาวัตถีครั้งนั้น มาฆเทวบุตร เมื่อสิ้นราตรีปฐมยามแล้ว มีวรรณะอันงามยิ่งนัก ทำพระวิหาร เชตวันทั้งสิ้นให้สว่าง เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถวายบังคมแล้ว ได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง [๒๒๕] มาฆเทวบุตรได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า บุคคลฆ่าอะไร จึงจะอยู่เป็นสุข ฆ่า อะไร จึงจะไม่เศร้าโศก ข้าแต่พระโคดม พระองค์ทรงชอบการฆ่าธรรมอะไร ซึ่ง เป็นธรรมอันเอก. [๒๒๖] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า บุคคลฆ่าความโกรธแล้ว ย่อมอยู่ เป็นสุข ฆ่าความโกรธแล้ว ย่อมไม่เศร้า โศก ดูก่อนท้าววัตรภู พระอริยะทั้งหลาย สรรเสริญการฆ่าความโกรธ ซึ่งมีรากเป็น พิษ มียอดหวาน ด้วยว่า บุคคลฆ่าความ โกรธนั้นได้แล้วย่อมไม่เศร้าโศก.