พระไตรปิฎก

อนาถปิณฑิกวรรคที่ ๒ ๑. จันทิมสูตร ว่าด้วยผู้ถึงฝั่ง [๒๕๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ในพระวิหารเชตวัน อาราม ของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี กรุงสาวัตถี ครั้งนั้น จันทิมสเทวบุตร เมื่อสิ้น ปฐมยาม มีวรรณะงามยิ่งนัก ทำพระวิหารเชตวันให้สว่างทั่วแล้ว เข้าไปเฝ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วก็ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า แล้วได้ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง. [๒๕๒] จันทิมสเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้ กล่าวคาถานี้ ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ก็ชนเหล่าใด เข้าถึงฌาน มีจิตเป็น สมาธิ มีปัญญา มีสติ ชนเหล่านั้น จักถึง ความสวัสดี ประดุจเนื้อในชะวากเขา ไร้ ริ้นยุง ฉะนั้น. [๒๕๓] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ก็ชนเหล่าใด เข้าถึงฌาน ไม่ประ- มาท ละกิเลสได้ ชนเหล่านั้น จักถึงฝั่ง คือ นิพพาน ประดุจปลา ทำลายข่ายได้ แล้ว ฉะนั้น.