Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 24 หน้าที่ 348

เล่ม มมร. 24 หน้า 348 ข้อ 254 255
๒. เวณฑุสูตร [๒๕๔] เวณฑุเทวบุตร ยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้กล่าว คาถานี้ ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ชนเหล่าใด นั่งใกล้พระสุคต ประกอบความเพียรในศาสนาของพระ- โคดม ไม่ประมาทแล้ว ตามศึกษาอยู่ ชนเหล่านั้น มีความสุขหนอ. [๒๕๕] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ชนเหล่าใด เป็นผู่เพ่งพินิจ ตาม ศึกษาในข้อสั่งสอน อันเรากล่าวไว้แล้ว ชนเหล่านั้น ไม่ประมาทอยู่ในกาล ก็ไม่ พึงตกอยู่ในอำนาจแห่งมัจจุ. อรรถกถาเวณาฑุสูตร พึงทราบวินิจฉัยในเวณฑุสูตรที่ ๒ ต่อไป :- คำว่า เวณฑะ [บาลีว่า เวณฑุ] เป็นชื่อของเทพบุตรองค์นั้น. บทว่า ปยิรุปาสิย ได้แก่ เข้าไปนั่งใกล้. บทว่า อนุสิกฺขเร ได้แก่ ศึกษา. บทว่า สตฺถปเท ได้แก่ บท คือ คำสั่งสอน. บทว่า กาเล เต อปฺปมชฺ- ชนฺตา ได้แก่ กระทำความไม่ประมาทในกาล. จบอรรถกถาเวณฑุสูตรที่ ๒
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka