พระไตรปิฎก

๓. เสรีสูตร [๒๘๒] เสรีเทพบุตร ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้วได้กล่าว คาถาทูลถวายพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า เทวดาและมนุษย์ทั้งสองพวก ต่าง ยินดีข่าวและน้ำด้วยกันทั้งนั้น เออ ก็ผู้ ที่ไม่ยินดีข้าวและน้ำชื่อว่ายักษ์โดยแท้. [๒๘๓] พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสตอบเสรีเทพบุตร ด้วยพระคาถาว่า ชนเหล่าใดมีใจผ่องใส ให้ข้าวและ น้ำนั้นด้วยศรัทธา ข้าวและน้ำนั้นแล ย่อม พะนอชนเหล่านั้นในโลกนี้และโลกหน้า เพราะเหตุนั้น พึงเปลื้องความตระหนี่เสีย ครอบงำมลทินคือความตระหนี่เสีย ให้ ทาน บุญเท่านั้นย่อมเป็นที่พึ่งของเหล่า สัตว์ในโลกหน้า. [๒๘๔] ส. น่าอัศจรรย์พระเจ้าข้า ไม่เคยมีมา พระเจ้าข้า พระ- ดำรัสนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสดีแล้วว่า ชนเหล่าใดมีใจผ่องใส ให้ข้าวและ น้ำนั้นด้วยศรัทธา ข้าวและน้ำนั้นแล ย่อม พะนอชนเหล่านั้นทั้งในโลกนี้และโลก หน้าเพราะเหตุนั้น พึงเปลื้องความตระหนี่