พระไตรปิฎก

๔. สัตตวัสสสูตร มารหาโอกาสทำลายพระพุทธเจ้าสิ้น ๗ ปี [๔๙๖] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ :- สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับที่ต้นอชปาลนิโครธ ริ่มฝั่งแม่ น้ำเนรัญชรา ณ ตำบลอุรุเวลา. ก็สมัยนั้นแล มารผู้มีบาปติดตามพระผู้มีพระภาคเจ้า คอยมุ่งหาโอกาส สิ้น ๗ ปี ก็ยังไม่ได้โอกาส. [๔๙๗] ภายหลังมารผู้มีบาป จึงเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ ประทับ ครันแล้ว ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า ท่านถูกความโศกทับถมหรือ จึงได้ มาซบเซาอยู่ในป่าอย่างนี้ ท่านเสื่อมจาก ทรัพย์เครื่องปลื้มใจแล้วหรือ หรือว่ากำลัง ปรารถนาอยู่ ท่านได้ทำความชั่วอะไร ๆ ไว้ในบ้านหรือ เหตุไรท่านจึงไม่ทำมิตร ภาพลับชนทั้งปวงเล่า หรือว่าท่านทำมิตร- ภาพกับใคร ๆ ไม่สำเร็จ. [๔๙๘] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า ดูก่อนมารผู้เป็นเผ่าของบุคคลผู้ ประมาทแล้ว เราขุดรากของความเศร้า โศกทั้งหมดแล้ว ไม่มีความชั่ว ไม่เศร้า โศก เพ่งอยู่ เราชนะความติดแน่น กล่าว คือความโลภในภพทั้งหมด เป็นผู้ไม่มี อาสวะ เพ่งอยู่.