พระไตรปิฎก

๘. ติสสกสูตร ว่าด้วยพรหมปรารภติสกภิกษุ [๕๙๔] สาวัตถีนิทาน. ก็โดยสมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับพักกลางวันหลีกเร้นอยู่ แล้ว. ครั้งนั้นแล สุพรหมปัจเจกพรหมและสุทธาวาสปัจเจกพรหมเข้าไป ใกล้ที่ประทับของพระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นแล้วได้ยืนพิงบานประตูองค์ละข้าง. [๕๙๕] ลำดับนั้นแล สุทธาวาสปัจเจกพรหมปรารภกตโมรกติสสก ภิกษุได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ใครผู้มีปัญญาในโลกนี้จะพึงกำหนด วัดซึ่งพระขีณาสพผู้มีคุณ อันใคร ๆ ประมาณไม่ได้ เราเห็นว่าผู้นั้นไม่มีธุต- ธรรม เป็นคนไม่มีปัญญา วัดอยู่ซึ่งพระ- ขีณาสพผู้มีคุณอันใคร ๆ ประมาณมิได้. อรรถกถาติสสกสูตร ในติสสกสูตรที่ ๘ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- ปัญญาท่านเรียกว่า กิสฺสวา ในบทว่า อกิสฺสวํ ดังนี้. อธิบายว่า ปราศจากปัญญา. จบอรรถกถาติสสกสูตรที่ ๘