Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 214

เล่ม มมร. 25 หน้า 214 ข้อ 648 649
อรรถกถาชฏาสูตร ในชฏาสูตรที่ ๖ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- บทว่า ชฏาภารทฺวาโช ได้แก่ พราหมณ์นั้นชื่อภารทวาชะ แต่ เพราะเขาถามปัญหาที่ยุ่งๆ พระสังคีติกาจารย์จึงกล่าวอย่างนั้น. คำที่เหลือท่าน กล่าวไว้แล้วในเทวตาสังยุตแล. จบอรรถกถาชฏาสูตรที่ ๖ ๗. สุทธิกสูตร ว่าด้วยความหมดจด [๖๔๘] สาวัตถีนิทาน. ครั้งนั้นแล สุทธิกภารทวาชพราหมณ์ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ยังที่ประทับ ครั้นแล้วสนทนาปราศรัยกับพระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นผ่านการ ปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้ว จึงนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง. [๖๔๙] สุทธิกภารทวาชพราหมณ์ นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka