พระไตรปิฎก

๙. ปฐมสุกกาสูตร ว่าด้วยยักษ์สรรเสริญสุกกาภิกษุณี [๘๓๒] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ในพระวิหารเวฬุวัน อันเป็นที่ให้เหยื่อแก่กระแต กรุงราชคฤห์. สมัยนั้นแล ภิกษุณีชื่อสุกกา อื่นบริษัทใหญ่แวดล้อมแสดงธรรมอยู่. [๘๓๓] ครั้งนั้นแล ยักษ์ผู้เลื่อมใสยิ่งในสุกกาภิกษุณีจากถนนนี้ไปยัง ถนนโน้น จากตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในกรุงราชคฤห์ ได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ในเวลานั้นว่า มนุษย์ทั้งหลายในกรุงราชคฤห์ ไม่ เข้าไปนั่งใกล้สุกกาภิกษุณี ผู้แสดงอมต- บทอยู่ มัวทำอะไรกัน เป็นผู้ประดุจดื่ม น้ำผึ้งหอมแล้วก็นอน ก็แลอมตบทนั้น ใครจะคัดค้านไม่ได้ เป็นของไม่ได้เจือ ปรุง แต่มีโอชา ผู้มีปัญญาคงได้ดื่ม อมตธรรม เหมือนคนเดินทางได้ดื่มน้ำฝน ฉะนั้น.