เป็นคนเยือกเย็น ไม่มีอุปกิเลส

ตัดกิเลสเครื่องข้องทุกอย่าง

พึงกำจัดความกระวนกระวายในใจ

เข้าถึงความสงบ ย่อมอยู่เป็นสุข ๑







{๘๓๒} [๒๔๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเวฬุวัน สถานที่ให้ เหยื่อกระแต เขตกรุงราชคฤห์ สมัยนั้น ภิกษุณีชื่อสุกกามีบริษัทหมู่ใหญ่แวดล้อม แสดงธรรมอยู่

{๘๓๓} ครั้งนั้น ยักษ์ผู้เลื่อมใสอย่างยิ่งในสุกกาภิกษุณี จากถนนนี้ไปยัง ถนนโน้น จากตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในกรุงราชคฤห์ ได้กล่าวคาถาเหล่านี้ในเวลานั้นว่า

พวกมนุษย์ในกรุงราชคฤห์เหล่านี้

ทำอะไรกัน มัวดื่มน้ำผึ้ง นอนอยู่

ไม่เข้าไปนั่งใกล้สุกกาภิกษุณีผู้แสดงอมตบทอยู่

ส่วนพวกคนที่มีปัญญา เข้าใจดื่มอมตบทนั้น

ซึ่งเป็นธรรมไม่นำกลับหลัง ทำผู้ฟังให้ชุ่มชื่น

มีโอชะ ดุจบุคคลเดินทางไกลดื่มน้ำฝน ๒



๑ ดู องฺ.ติก. (แปล) ๒๐/๓๕/๑๙๑
๒ ดู ขุ.เถรี. (แปล) ๒๖/๕๔-๕๕/๕๖๓-๕๖๔