Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 421

เล่ม มมร. 25 หน้า 421 ข้อ 834 835
ก็หามิได้ เพราะเหตุนั้น ยักษ์จึงกล่าวว่า มีโอชาโดยไม่ได้ปรุงแต่ง บทว่า มญฺเ สปฺปญฺา ความว่า เหมือนบุรุษผู้เป็นบัณฑิตดื่มอยู่. บทว่า วลาหกมิว ปนฺถคู ความว่า เหมือนคนเดินทางฤดูร้อนจัด ดื่มน้ำไหลจาก กลีบเมฆ ฉะนั้น. จบอรรถกถาปฐมสุกกาสูตรที่ ๙ ๑๐. ทุติยสุกกาสูตร ยักษ์สรรเสริญผู้ถวายอาหารแก่สุกกาภิกษุณี [๘๓๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ในพระวิหารเวฬุวัน อันเป็นที่ให้เหยื่อแก่กระแต กรุงราชคฤห์. สมัยนั้นแล อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายโภชนาหารแก่สุกกาภิกษุณี. [๘๓๕] ครั้งนั้นแล ยักษ์ผู้เลื่อมใสยิ่งในสุกกาภิกษุณีจากถนนนี้ไปยัง ถนนโน้น จากตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในกรุงราชคฤห์ ได้ภาษิตคาถานี้ใน เวลานั้นว่า อุบาสกผู้ได้ถวายโภชนะแก่สุกกา ภิกษุณีผู้หลุดพ้นจากกิเลสเครื่องร้อยรัด ทั้งปวง เป็นคนมีปัญญาแท้ ประสบบุญ มากหนอ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka