{๘๓๔} [๒๔๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเวฬุวัน สถานที่ให้ เหยื่อกระแต เขตกรุงราชคฤห์ สมัยนั้น อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายโภชนาหารแก่สุกกาภิกษุณี

{๘๓๕} ครั้งนั้น ยักษ์ผู้เลื่อมใสอย่างยิ่งในสุกกาภิกษุณี จากถนนนี้ไปยังถนนโน้น จากตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในกรุงราชคฤห์ ได้กล่าวคาถานี้ในเวลานั้นว่า

อุบาสกนี้มีปัญญา

ถวายโภชนาหารแก่สุกกาภิกษุณี

ผู้หลุดพ้นแล้วจากกิเลสเครื่องร้อยรัดทั้งปวง

ได้ประสบบุญมากหนอ







{๘๓๖} [๒๔๕] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเวฬุวัน สถานที่ให้ เหยื่อกระแต เขตกรุงราชคฤห์ สมัยนั้น อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายจีวรแก่จีราภิกษุณี

{๘๓๗} ครั้งนั้น ยักษ์ผู้เลื่อมใสอย่างยิ่งในจีราภิกษุณี จากถนนนี้ไปยังถนนโน้น จากตรอกนี้ ไปยังตรอกโน้น ในกรุงราชคฤห์ ได้กล่าวคาถานี้ในเวลานั้นว่า

อุบาสกนี้มีปัญญา

ถวายจีวรแก่จีราภิกษุณี

ผู้หลุดพ้นแล้วจากกิเลสเครื่องประกอบทั้งปวง

ได้ประสบบุญมากหนอ