พระไตรปิฎก

กลิ่นของพวกฤาษีผู้ประพฤติพรตมา นาน ย่อมจะฟุ้งจากกายไปตามลม ดูก่อน ท้าวสหัสนัยน์ พระองค์จงถอยไปเสียจาก ที่นี้ ดูก่อนท้าวเทวราช กลิ่นของพวก ฤาษีไม่สะอาด. [๘๙๘] ท้าวสักกะตรัสตอบว่า กลิ่นของพวกฤาษีผู้ประพฤติพรต มานาน ย่อมจะฟุ้งจากกายไปตามลม ท่านเจ้าข้า พวกข้าพเจ้าต่างก็มุ่งหวังกลิ่น นี้เหมือนกับบุคคลนุ่งหวังระเบียบดอกไม้ อันวิจิตร งดงาม บนศีรษะ ฉะนั้น ก็พวกเทวดาหามีความสำคัญในกลิ่นของ ผู้มีศีลนี้ว่าเป็นกลิ่นปฏิกูลไม่. อรรถกถาอารัญญกสูตร พึงทราบวินิจฉัยในอารัญญกสูตรที่ ๙ ต่อไปนี้ :- บทว่า ปณฺณกุฏีสุ สมฺมนฺติ ความว่า ฤาษีทั้งหลายอาศัยอยู่ ใน บรรณศาลา สมบูรณ์ด้วยที่พักกลางคืนที่พักกลางวัน และที่จงกรมเป็นต้น ในราวป่า อันน่ารื่นรมย์ในหิมวันตประเทศ. เทพทั้งสองเหล่านั้นคือ ท้าวสักกะ จอมเทพและท้าวเวปจิตติเป็นลูกเขยพ่อตากัน บางครั้งก็ทะเลาะกัน บางครั้งก็ เที่ยวไปด้วยกัน แต่ในครั้งนี้เที่ยวไปด้วยกัน. บทว่า อฏลิโย ได้แก่ รองเท้า