พระไตรปิฎก

เธอผู้เป็นบัณฑิตย่อมกำหนดรู้เวทนา ได้ทุกอย่าง ภิกษุนั้นกำหนดรู้เวทนาแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะ ตั้งอยู่ในธรรม เรียนจบพระเวทในปัจจุบัน เพราะ กายแตกย่อมไม่เข้าถึงซึ่งบัญญัติ. จบ ปฐมวาตสูตรที่ ๒ อรรถกถาปฐมวาตสูตรที่ ๒ พึงทราบวินิจฉัยในปฐมวาตสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้ บทว่า ปุถู วายนฺติ มาลุตา ได้แก่ ลมเป็นอันมาก ย่อมพัดไป คำที่เหลือ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้น. เว้นคาถาทั้งหลายเสียตรัสตามอัธยาศัย ของพวกบุคคลผู้รู้อยู่. จบ อรรถกถาปฐมวาตสูตรที่ ๒ ๓. ทุติยวาตสูตร ว่าด้วยเวทนา ๓ เปรียบด้วยลมต่างชนิด [๓๙๗] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนลมต่างชนิด พัดไป ในอากาศ คือ ลมทิศตะวันออกบ้าง ฯลฯ ลมแรงบ้าง ฉันใด ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย เวทนาต่างชนิดย่อมเกิดขึ้นในกายนี้ ฉันนั้นเหมือนกันแล คือ สุขเวทนาบ้าง ทุกขเวทนาบ้าง อทุกขมสุขเวทนาบ้าง. จบ ทุติยวาตสูตรที่ ๓