Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 30 หน้าที่ 216

เล่ม มมร. 30 หน้า 216 ข้อ 406
[๔๐๖] อ. ดูก่อนท่านสารีบุตรผู้มีอายุ ภิกษุพึงรู้ได้อย่างนี้แลว่า โพชฌงค์อันเราปรารภดีแลวอย่างนี้ ด้วยการกระทำไว้ในใจโดยแยบคาย เฉพาะตน ย่อมเป็นไปเพื่อความอยู่ผาสุก. จบอุปวาณสูตรที่ ๘ อรรถกถาอุปวาณสูตร พึงทราบวินิจฉัยในอุปวาณสูตรที่ ๘ บทว่า ปจฺจตฺตํ คือเฉพาะตน. บทว่า โยนิโสมนสิการา ได้แก่ ด้วยการกระทำไว้ในใจโดยแยบคาย. บทว่า อารพฺภมาโน ได้แก่ กระทำ อยู่แล บทว่า สุวิมุตฺตํ ได้แก่ หลุดพ้น ด้วยกัมมัฏฐาน บทว่า อฎฺิกตฺวา ได้แก่ กระทำให้เป็นประโยชน์ อธิบายว่า มีความต้องการ จบอรรถกถาอุปาทสูตรที่ ๙
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka