พระไตรปิฎก

ภิกษุนั้น. ก็บรรดาสันโดษ ๓ ในปัจจัยเฉพาะอย่างหนึ่ง ๆ นี้ ยถา- สารุปปสันโดษเป็นเลิศ. จบ อรรถกถาสูตรที่ ๕ อรรถกถาสูตรที่ ๖ - ๗ ในสูตรที่ ๖ - ๗ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- อโยนิโสมนสิการ และโยนิโสมนสิการ มีลักษณะดังกล่าว แล้วในหนหลัง และคำที่เหลือในสูตรนี้มีเนื้อความง่ายทั้งนั้น แล. จบ อรรถกถาสูตรที่ ๖ - ๗ อรรถกถาสูตรที่ ๘ ในสูตรที่ ๘ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- บทว่า อสมฺปชญฺํ ได้แก่ ความไม่รู้ตัว. คำว่า อสมฺปชญฺํ นี้ เป็นชื่อของโมหะ. บทว่า อสฺปชานสฺส ได้แก่ ผู้ไม่ รู้ตัว คือผู้หลง. จบ อรรถกถาสูตรที่ ๘