Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 35 หน้าที่ 66

เล่ม มมร. 35 หน้า 66 ข้อ 23
ท่านผู้ใดรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งซึ่งโลก ทั้งปวง รู้อารมณ์ตามที่เป็นจริงอยู่อย่างไร ในโลกทั้งปวง เป็นผู้ไม่ติดอยู่ในโลก เป็นผู้ไม่มีตัณหา ทิฏฐิ และริษยาในโลก ทั้งปวง ท่านผู้นั้นแล เป็นปราชญ์ใหญ่ ยิ่งกว่าสรรพสัตว์ ปลดเปลื้องเครื่องผูกมัด เสียวสิ้น ได้บรมสันติ คือ พระนิพพาน อันไม่มีภัยแต่ที่ไหน ๆ นั่นคือ พระ- ขีณาสพพุทธเจ้า ผู้ไม่มีทุกข์ ผู้ตัดความ สงสัยแล้ว ผู้ถึงแล้วซึ่งความสิ้นกรรม ทั้งปวง ผู้หลุดพ้นแล้วเพราะสิ้นอุปธิ. เพราะอย่างนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า นั้น จึงเป็นพระพุทธเป็นสีหะประเสริฐ (ในหมู่มนุษย์) ทรงประกาศพรหมจักรแก่ ชาวโลกกับทั้งเทวดา. เพราะรู้พระคุณเช่นนี้ เทวดาและ มนุษย์ทั้งหลายที่ถึงพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ จึงพากันมานมัสการพระองค์ ผู้เป็น มหาบุรุษผู้ปราศจากความครั่นคร้าม. พระองค์ทรงฝึกพระองค์แล้ว ประ- เสริฐกว่าผู้ฝึกทั้งหลาย พระองค์เป็น พระฤษีผู้สงบแล้ว ประเสริฐกว่าผู้สงบ ทั้งหลาย พระองค์ทรงพ้นแล้ว เลิศกว่า
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka