พระไตรปิฎก

๘. สันโดษตามกำลัง ๙. สันโดษตามสมควร ๑๐. สันโดษด้วยน้ำ ๑๑. สันโดษด้วยการซัก ๑๒. สันโดษด้วยการทำ ๑๓. สันโดษด้วยการกะประมาณ ๑๔. สันโดษด้วยด้าย ๑๕. สันโดษด้วยการเย็บ ๑๖. สันโดษด้วยการย้อม ๑๗. สันโดษด้วยการทำกัปปะ ๑๘. สันโดษด้วยการใช้สอย ๑๙. สันโดษด้วยการเว้นจากการสะสม ๒๐. สันโดษด้วยการสละ. ในสันโดษ ๒๐ เหล่านั้น อันภิกษุผู้ยินดี อยู่จำพรรษาตลอดไตรมาส แล้ว ตรึกเพียงหนึ่งเดือนก็ควร. ด้วยว่าเธอปวารณาแล้ว ย่อมทำจีวรในเดือน ที่เกิดจีวร. ภิกษุผู้ถือผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ย่อมทำได้โดยกึ่งเดือนเท่านั้น. การตรึกสิ้นกาลหนึ่งเดือนหรือกึ่งเดือนด้วยประการดังนี้ ชื่อว่า วิตักกสันโดษ. ก็อันภิกษุผู้ยินดีด้วยวิตักกสันโดษ พึงเป็นเช่นกับพระเถระผู้ถือผ้าบังสุกุล เป็นวัตร ผู้อยู่ที่ปาจีนขัณฑราชีวิหาร. ได้ยินว่า พระเถระ มาด้วยหวังว่า จักไหว้พระเจดีย์ ในเจติยบรรพต- วิหาร ไหว้พระเจดีย์แล้วคิดว่า จีวรของเราเก่า เราจักได้ในที่อยู่ของภิกษุ มากรูป ท่านไปยังมหาวิหาร พบพระสังฆเถระแล้วจึงถามถึงที่พัก แล้วอยู่ ในวิหารนั้น ในวันรุ่งขึ้นจึงถือเอาจีวรมาไหว้พระเถระ พระเถระกล่าวว่า