Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 35 หน้าที่ 216

เล่ม มมร. 35 หน้า 216 ข้อ 67
สัตว์ ๔ เท้าก็อย่าเบียดเบียนเรา สัตว์มีเท้า มากก็อย่าเบียดเบียนเรา ขอสัตว์ทั้งปวง ผู้มีลมหายใจทั้งสิ้น และผู้เกิดแล้วทั้งหมด สิ้นเชิง จงประสบแต่ความเจริญทุกผู้เถิด อย่าได้รับโทษลามกอะไร ๆ เลย. พระพุทธเจ้าทรงพระคุณสุดที่จะประมาณ พระธรรมทรงพระคุณสุด ที่จะประมาณ พระสงฆ์ทรงพระคุณสุดที่จะประมาณ สัตว์เสือกคลานทั้งหลาย มีประมาณ คือ งู แมลงป่อง ตะขาบ แมลงมุม ตุ๊กแก หนู การรักษาเรา ได้ทำแล้ว การป้องกันเราได้ทำแล้ว ขอสัตว์ทั้งหลายจงหลีกไป ข้า ฯ นอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า นอบน้อมแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๗ พระองค์. จบอหิสูตรที่ ๗ อรรถกถาอหิสูตร พึงทราบวินิจฉัยในอหิสูตรที่ ๗ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า อิมานิ จตฺตาริ อหิราชกุลานิ นี้ ตรัสหมายถึงพิษที่ถูก งูกัด พิษที่ถูกงูกัดเหล่าใดเหล่าหนึ่ง พิษเหล่านั้นทั้งหมด อยู่ภายในตระกูล พระยางูทั้ง ๔ เหล่านี้ . บทว่า อตฺตคุตฺติยา คือเพื่อคุ้มตน. บทว่า อตฺต- รกฺขาย คือเพื่อรักษาตน. บทว่า อตฺตปริตฺตาย คือเพื่อป้องกันตน. อธิบายว่า เราจึงอนุญาตปริตไว้ดังนี้. บัดนี้ ภิกษุพึงทำปริตนั้นโดยวิธีใด เมื่อทรงแสดงวิธีนั้น จึงตรัสว่า วิรูปกฺเขหิ เม เป็นต้น. ในบทเหล่านั้น บทว่า วิรูปกฺเขหิ ได้แก่มี
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka