พระไตรปิฎก

ตติยปัณณาสก์ วลาหกวรรคที่ ๑ ๑๐. ปฐมวลาหกสูตร ว่าด้วยบุคคลเปรียบด้วยวลาหก ๔ [๑๐๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้า ประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้พระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระ- ผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเหล่านั้น ทูลรับดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสพระพุทธพจน์ นี้ว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วลาหก (คือเมฆฝน) ๔ ประเภทนี้ วลาหก ๔ ประเภทคืออะไร คือ คชฺชิตา โน วสฺสิตา วลาหกคำราม แต่ไม่ตก วสฺสิตา โน คชฺชิตา วลาหกตก แต่ไม่คำราม เนว คชฺชิตา โน วสฺสิตา วลาหกไม่คำราม ไม่ตก คชฺชิตา จ วสฺสิตา จ วลาหกทั้งคำราม ทั้งตก นี้แล วลาหก ๔ ประเภท ฉันเดียวกันนั่นแล ภิกษุทั้งหลาย บุคคลเปรียบด้วยวลาหก ๔ จำพวก นี้มีปรากฏอยู่ในโลก บุคคลเปรียบด้วยวลาหก ๔ จำพวก คืออะไร คือ บุคคลดุจวลาหกคำราม แต่ไม่ตก ๑ บุคคลดุจวลาหกตก แต่ไม่คำราม ๑ บุคคลดุจวลาหกไม่คำราม ไม่ตก ๑ บุคคลดุจวลาหกทั้งคำรามทั้งตก ๑