พระไตรปิฎก

ตติยปัณณาสก์ วลาหกวรรควรรณนาที่ ๑ อรรถกถาปฐมวลาหกสูตร พึงทราบวินิจฉัยในปฐมวลาหกสูตรที่ ๑ แห่งตติยปัณณาสก์ดังต่อไปนี้ :- บทว่า วลาหกา คือ เมฆ. บทว่า ภาสิตา โหติ โน กตฺตา ความว่า บุคุคลบางคนพูดอย่างเดียวว่า เราจักทำสิ่งนี้ ๆ แต่ไม่ทำ. บทว่า กตฺตา โหติ โน ภาสิตา ความว่า บุคคลบางคนไม่พูด แต่ทำด้วยคิดว่า ควรที่เราจะทำสิ่งนี้ ๆ ดังนี้. พึงทราบเนื้อความในบททั้งปวงอย่างนี้ จบอรรถกถาปฐมวลาหกสูตรที่ ๑ ๒. ทุติยวลาหกสูตร ว่าด้วยบุคคล ๔ จำพวก [๑๐๒] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วลาหก ๔ ประเภทนี้ ฯลฯ คือ คชฺชิตา โน วสฺสิตา วลาหกคำราม แต่ไม่ตก วสฺสิตา โน คชฺชิตา วลาหกตก แต่ไม่คำราม เนว คชฺชิตา โน วสฺสิตา วลาหกไม่คำราม ไม่ตก คชฺชิตา จ วสฺสิตา จ วลาหกทั้งคำราม ทั้งไม่ตก นี้แล วลาหก ๔ ประเภท