Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 36 หน้าที่ 476

เล่ม มมร. 36 หน้า 476 ข้อ 223
คฤหัสถ์และบรรพชิต ด้วยการคลุกคลีกับคฤหัสถ์อันไม่สมควร ๑ เมื่อจะหลีก ไปจากอาวาสนั้น ไม่มีความห่วงใยหลีกไป ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ ในการอยู่มีกำหนดพอสมควร ๕ ประการนี้แล. จบอภินิวาสสูตรที่ ๓ อรรถกถาอภินิวาสสูตร พึงทราบวินิจฉัยในอภินิวาสสูตรที่ ๓ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า พหุภณฺโฑ ได้แก่ เป็นผู้มีบริขารมาก. บทว่า พหุเภสชฺโช ได้แก่ เป็นผู้มีเภสัชมาก เพราะเนยใสและเนยข้นเป็นต้นมีมาก. บทว่า อพฺยตฺโต คือ เป็นคนไม่ฉลาด. บทว่า สํสฏฺโ คือ เป็นผู้คลุกคลีอยู่ด้วย การคลุกคลี ๕ อย่าง. บทว่า อนนุโลมิเกน ได้แก่ ไม่สมควรแก่ศาสนา. จบอรรถกถาอภินิวาสสูตรที่ ๓
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka