Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 36 หน้าที่ 497

เล่ม มมร. 36 หน้า 497 ข้อ 243 244
๓. วจีทุจริตสูตร ว่าด้วยโทษของวจีทุจริตและคุณของสุจริต [๒๔๓] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษในพระวจีทุจริต ๕ ประการนี้ ฯลฯ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในเพราะวจีสุจริต ๕ ประการนี้ ฯลฯ จบวจีทุจริตสูตรที่ ๓ ๔. มโนทุจริตสูตร ว่าด้วยโทษของมโนทุจริตและคุณของมโนสุจริต [๒๔๔] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษในเพราะมโนทุจริต ๕ ประการนี้ ๕ ประการเป็นไฉน ? คือ แม้ตนเองย่อมติเตียนตนได้ ๑ วิญญูชนพิจารณา แล้วย่อมติเตียน ๑ กิตติศัพท์ที่ชั่วย่อมฟุ้งไป ๑ ย่อมเป็นผู้หลงกระทำกาละ ๑ เมื่อตายไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษในเพราะมโนทุจริต ๕ ประการนี้แล. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในเพราะมโนสุจริต ๕ ประการนี้ ๕ ประการเป็นไฉน ? คือ แม้ตนเองย่อมไม่ติเตียนตนได้ ๑ วิญญูชนพิจารณา แล้วย่อมสรรเสริญ ๑ กิตติศัพท์อันงามย่อมฟุ้งไป ๑ ย่อมเป็นผู้หลงกระทำ กาละ ๑ เมื่อตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ ในเพราะมโนสุจริต ๕ ประการนี้แล. จบมโนทุจริตสูตรที่ ๔
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka