พระไตรปิฎก

สัทธรรม แสวงหาเขตบุญอื่นภายนอกศาสนานี้ และกระทำสักการะก่อนในเขตบุญภายนอก ศาสนานี้ อุบาสกนั้นซ่องเสพธรรม อันเป็นที่ ตั้งแห่งความเสื่อม อันเราแสดงแล้ว ๗ ประการ นี้แล ย่อมเสื่อมจากสัทธรรม อุบาสกใดไม่ขาด การเยี่ยมเยียนภิกษุผู้อบรมตน ไม่ละเลยการ ฟังอริยธรรม ศึกษาอยู่ในอธิศีล มีความเลื่อมใส เจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไปในภิกษุทั้งหลาย ไม่ตั้งจิต ติเตียนปรารถนาฟังสัทธรรม ไม่แสวงหาเขต บุญอื่นภายนอกศาสนานี้ และกระทำสักการะ ก่อนในเขตบุญในศาสนานี้ อุบาสกนั้นซ่องเสพ ธรรมอันไม่เป็นที่ตั้งแห่งความเสื่อม อันเราแสดง ดีแล้ว ๗ ประการนี้แล ย่อมไม่เสื่อมจากสัทธรรม. จบ หานิสูตรที่ ๙ อรรถกถาหานิสูตรที่ ๙ หานิสูตรที่ ๙ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า ภิกฺขุทสฺสนํ หาเปติ ความว่า ทำการไปเยี่ยมภิกษุสงฆ์ ให้เสียไป บทว่า อธิสีเล ได้แก่ ในศีลอันสูงสุด กล่าวคือศีล ๕ และ