Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 556

เล่ม มมร. 37 หน้า 556 ข้อ 142
อรรถกถาโอวาทสูตรที่ ๒ โอวาทสูตรที่ ๒ มีวิจฉัยดังต่อไปนี้. ในบทว่า พหุสฺสุโต นี้ พึงทราบความที่ภิกษุเป็นพหูสูต ด้วยอำนาจพุทธพจน์แม้ทั้งหมด บทว่า ครุธมฺมํ ได้ กายสังสัคคะ การจับต้องกาย. ความสังเขปในสูตรนี้มีเพียงเท่านี้ ส่วนวินิจฉัย ถึงภิกษุผู้โอวาทนางภิกษุณี พึงทราบโดยนัยดังกล่าวในอรรถกถา วินัยชื่อว่า สมันตปาสาทิกานั่นแล. จบอรรถกถาโอวาทสูตรที่ ๒
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka