Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 841

เล่ม มมร. 37 หน้า 841 ข้อ 239
มิได้ เพราะเหตุนั้น พึงเห็นว่า สมาธิคล่องแคล่วด้วยดี เป็นอัปปมาณ- สมาธิ โดยปริยายนี้. บทว่า โส อปฺปมาเณน สมาธินา สุภาวิเตน ความว่า ภิกษุนี้เจริญวิปัสสนาในฐานะนี้แล้วจึงบรรลุพระอรหัต. บัดนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อจะทรงแสดงลำดับแห่งอภิญญาของ พระขีณาสพจึงตรัสคำมีอาทิว่า ยํ ยสฺเสว ดังนี้. จบ อรรถกถาคาวีสูตรที่ ๔
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka