Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 38 หน้าที่ 401

เล่ม มมร. 38 หน้า 401 ข้อ 152 153
ให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้ มีพระภาคเจ้าไดตรัส ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรนที่ไม่ควรให้เจริญ เป็นไฉน มิจาทิฏฐิ ฯลฯ มิจฉาวิมุตติ นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรให้เจริญ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรให้เจริญเป็นไฉน สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ สัมมาวิมุตติ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรให้เจริญ. จบภาเวตัพพธรรมสูตรที่ ๗ ๘. พหุลีกาตัพพธรรมสูตร ว่าด้วยธรรมที่ควรทำให้มากและธรรมที่ไม่ควรทำให้มาก [๑๕๒] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้มาก และธรรมที่ไม่ควรทำให้มากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงพึง จงใส่ใจ ให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มี- พระภาคเจ้าไค้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้มาก เป็นไฉน มิจฉาทิฏฐิ ฯลฯ มิจฉาวิมุตติ นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำ ให้มาก ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้มากเป็นไฉน สัมมา- ทิฏฐิ ฯลฯ สัมมาวิมุตติ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้มาก. จบพหุลีกาตัพพธรรมสูตรที่ ๘ ๙. อนุสสริตัพพธรรมสูตร ว่าด้วยธรรมที่ควรระลึกและไม่ควรระลึก [๑๕๓] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรระลึก และ ธรรมที่ไม่ควรระลึกแก่เธอทั้งหลาย. เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระ-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka