Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 38 หน้าที่ 402

เล่ม มมร. 38 หน้า 402 ข้อ 154
ภาคเจ้าได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรระลึกเป็นไฉน มิจฉาทิฏฐิ ฯ ลฯ มิจฉาวิมุตติ นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรระลึก ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรระลึกเป็นไฉน สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ สัมมาวิมุตติ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรระลึก. จบอนุสสริตัพพธรรมสูตร ที่ ๙ ๑๐. สัจฉิกาตัพพธรรมสูตร ว่าด้วยธรรมที่ทำให้แจ้งและธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง [๑๕๔] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่ควรทำให้แจ้ง และธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจ ให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้- มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้งเป็น ไฉน มิจฉาทิฏฐิ ฯลฯ มิจฉาวิมุตติ นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ควรทำให้แจ้ง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ควรทำให้แจ้งเป็นไฉน สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ สัมมาวิมุตติ นี้เรียกว่าธรรมที่ควรทำให้แจ้ง. จบสัจฉิกาตัพพธรรมสูตรที่ ๑๐ จบอริยมรรควรรคที่ ๕ อรรถกถาอริยมรรควรรคที่ ๕ อริยมรรควรรคที่ ๕ มีเนื้อความง่ายเหมือนกันแล. จบอรรถกถาอริยมรรควรรคที่ ๕ จบตติยปัณณาสก์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka