พระไตรปิฎก

สักกาายทิฏฐิ วิจิกิจฉา และสีลัพพตปรามาส อย่างใดอย่างหนึ่งมีอยู่ สังโยชน์ธรรมเหล่านั้นย่อมเป็น อันพระโสดาบันละได้แล้ว พร้อมกับทัสสนสัมปทา [คือโสดาปัตติมรรค] ที่เดียว อนึ่ง พระโสดาบัน เป็นผู้พ้นแล้วจากอบายทั้ง ๔ ไม่อาจที่จะทำอภิฐาน ๖ [คืออนันตริยธรรม ๕ กับการเข้ารีต] แน่อันนี้เป็น รัตนะอันประณีตในพระสงฆ์ ด้วยคำสัตย์นี้ ขอความ สวัสดี จงมี. ถึงแม้ว่าพระโสดาบันนั้น ยังทำบาปกรรมทาง กายวาจาหรือใจไปบ้าง [เพราะความประมาท] ท่าน ไม่อาจจะปกปิดบาปกรรมนั้นได้ พระผู้มีพระภาคเจ้า ก็ตรัสความที่พระโสดาบัน ผู้เห็นบทคือพระนิพพาน แล้ว ไม่อาจปกปิดบาปกรรมนั้นไว้แล้ว แม้อันนี้ เป็น รัตนะอัน ประณีตในพระสงฆ์ด้วยคำสัตย์นี้ ขอความ สวัสดี จงมี. พุ่มไม้งามในป่า ยอดมีดอกบานสะพรั่งในต้น เดือนคิมหะ แห่งฤดูคิมหันต์ฉันใด พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ทรงแสดงธรรมอันประเสริฐ อันให้ถึงพระนิพพาน เพื่อประโยชน์อย่างยิ่งแก่สัตว์ทั้งหลาย ก็อุปมาฉันนั้น แม้อันนี้เป็นรัตนะอันประณีตในพระพุทธเจ้า. ด้วยคำ สัตย์นี้ ขอความสวัสดี จงมี. พระพุทธเจ้าผู้ประเสริญ ทรงรู้ธรรมอันประเสริฐ ประทานธรรมอันประเสริญ ทรงนำมาซึ่งธรรมอัน