โทสะและโมหะแล้ว รู้ชอบ มีจิตหลุดพ้นดีแล้ว
หมดความยึดถือในโลกนี้หรือในโลกหน้า เขาย่อม
เป็นผู้มีส่วนแห่งสามัญผล.
จบยมกวรรคที่ ๑
ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 40 หน้าที่ 5