พระไตรปิฎก

ธัมมปทัฏฐกถา อรรถกถาขุททกนิกาย คาถาธรรมบท คำนมัสการ ข้าพเจ้า๑ อันพระกุมารกัสสปเถระ๒ ผู้ฝึกตน เรียบร้อยแล้ว ประพฤติสม่ำเสมอโดยปกติ มีจิต มั่นคง ใคร่ความดำรงมั่นแห่งพระสัทธรรม หวังอยู่ว่า " พระอรรถกถา อันพรรณนาอรรถแห่งพระธรรมบท อันงาม ที่พระศาสดาผู้ฉลาดในสภาพที่เป็นธรรม และมิใช่ธรรม มีบทคือพระสัทธรรมถึงพร้อมแล้ว มี พระอัธยาศัยอันกำลังแห่งพระกรุณาให้อุตสาหะด้วย ได้แล้ว ทรงอาศัยเหตุนั้น ๆ แสดงแล้ว เป็นเครื่อง เจริญปีติปราโมทย์ ของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เป็นคำที่สุขุมละเอียด นำสืบ ๆ กันมา ตั้งอยู่แล้ว ในตามพปัณณิทวีป๓ โดยภาษาของชาวเกาะ ยังไม่ ทำความถึงพร้อมแห่งประโยชน์ ให้สำเร็จแก่สัตว์ ทั้งหลายที่เหลือได้. ไฉนพระอรรถกถาแห่งพระ- ๑. พระพุทธโฆษาจารย์. ๒. เป็นนามพระสังฆเถระองค์หนึ่ง ในสมัยพระพุทธ โฆษาจารย์ไม่ใช่พระกุมารกัสสป ในสมัยพุทธกาล. ๓. เกาะเป็นที่อยู่ของชาวชน ที่มีฝ่ามือแดง คือ เกาะลังกา [Ceylon].