พระไตรปิฎก

ธรรมบทนั้น จะทำประโยชน์ให้สำเร็จแก่โลกทั้งปวง ได้" ดังนี้ อาราธนาโดยเคารพแล้ว จึงขอนมัสการ พระบาทแห่งพระสัมพุทธเจ้าผู้ทรงสิริ ทรงแลพึง ที่สุดโลกได้ มีพระฤทธิ์รุ่งโรจน์ ทรงยังประทีป คือ พระสัทธรรมให้รุ่งโรจน์ ในเนื้อโลกอันมืด คือโมหะ ใหญ่ปกคลุมแล้ว, บูชาพระสัทธรรมแห่งพระสัม- พุทธเจ้าพระองค์นั้นและทำอัญชลีแด่พระสงฆ์แห่ง พระสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้นแล้ว จักกล่าวอรรถกถา อันพรรณนาอรรถแห่งพระธรรมบทนั้น ด้วยภาษาอื่น โดยอรรถไม่ให้เหลือเลย ละภาษานั้นและลำดับคำ อันถึงพิสดารเกินเสีย ยกขึ้นสู่ภาษาอันเป็นแบบที่ ไพเรา๑ อธิบายบทพยัญชนะแห่งคาถาทั้งหลาย ที่ท่านยังมิได้อธิบายไว้แล้วในอรรถกถานั้นให้สิ้นเชิง นำมาซึ่งปีติปราโมทย์แห่งใจ อิงอาศัยอรรถและธรรม แก่นักปราชญ์ทั้งหลาย. ๑. มโนรมํ เป็นที่รื่นรมย์แห่งใจ