พระไตรปิฎก

"เมื่อท่านให้ทานน้อยหรือมาก ในเรือนของ ตน หรือรักษาอุโบสถกรรมเช่นนั้นอยู่ ข้าพเจ้า ไม่เห็น, ท่านไปเทวโลกได้เพราะกรรมอะไร ?" มาณพได้กล่าวว่า "ข้าพเจ้ามีโรค เจ็บลำบาก มีการระส่ำ ระสายอยู่ในเรือนของตน, ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากกิเลสธุลี ข้ามความสงสัยเสียได้ เสด็จไปดี มีพระปัญญาไม่ทราม, ข้าพเจ้านั้น มีใจเบิกบานแล้ว มีจิตเลื่อมใสแล้ว ได้ถวาย อัญชลีแด่พระตถาคตเจ้า. ข้าพเจ้าได้ทำกุศล- กรรมนั้นแล้ว จึงได้ถึงความเป็นเพื่อนของเหล่า ไตรทศ (เทพดา)." พราหมณ์ถึงพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ เมื่อมาณพนั้น กำลังพูดพร่ำอยู่นั่นเทียว, สรีระทั้งสิ้นของ พราหมณ์ก็เต็มแล้วด้วยปีติ. เขาเมื่อจะประกาศปีตินั้น จึงกล่าวว่า "น่าอัศจรรย์หนอ น่าประหลาดหนอ วิบาก ของการทำอัญชลีนี้ เป็นไปได้เช่นนี้ แม้ ข้าพเจ้า มีใจเบิกบานแล้ว มีจิตเลื่อมใสแล้ว ถึงพระพุทธเจ้าว่า เป็นสรณะในวันนี้แล."